Θα ξαναπάω την κουβέντα στο web 2.0, ενώ πολλοί από εμάς έχουν κουραστεί να συζητούν για αυτήν την έννοια, ο λόγος δεν είναι η έννοια αυτή καθαυτή αλλά ο τρόπος που μπαίνει στις διάφορες συνομιλίες και brief, που έχουμε με τους πελάτες και γενικός τον κόσμο που δεν το έχει καταλάβει, και νομίζει ότι είναι η λύση σε κάθε του πρόβλημα ή κάτι που το βγάζουμε από το συρτάρι όταν κάτι σε σχέση με το πλάνο του website τους έχει αποτύχει ή χρειάζεται ανανέωση.
Οπότε ας ξεκινήσουμε από τον όρο web 2.0 : Όπως όλες οι έννοιες έτσι και αυτή σημαίνει διαφορετικά πράγματα για διαφορετικό κοινό, και εξηγούμε : Για έναν προγραμματιστή σημαίνει όλες τις νέες τεχνολογίες που μπορεί να ενσωματώσει σε ένα website έτσι ώστε να κάνει την εμπειρία του χρήστη καλύτερη και το website αποτελεσματικότερο ως προς το brief κατασκευής του, για κάποιον που στήνει online campaigns σημαίνει πως θα μπορέσει να στοχεύσει σε αυτό το θαυμάσιο κοινό που αποτελούνται τα social networks, για αυτούς τις ψυχαγωγίας το social tagging, για τους εκδότες το rss feed, η δημιουργία περιεχομένου από τον χρήστη τα blogs και πάει λέγοντας…
Το θέμα είναι ποια κατηγορία σε ενδιαφέρει και μπορείς να κερδίσεις από αυτήν!
και όπως είπε και o Tim O’Reilly
Web 2.0 doesn’t have a hard boundary, but rather, a gravitational core. You can visualize Web 2.0 as a set of principles and practices that tie together a veritable solar system of sites that demonstrate some or all of those principles, at a varying distance from that core.
Τώρα όσον αφορά έναν marketer τι πρέπει να καταλάβει στον καινούργιο τούτο κόσμο του web 2.0?
To marketing έχει πάντα μια σαφή αναφορά: Τους καταναλωτές, αλλά στο επίπεδο που έχει έρθει το κράμα των αποτελεσμάτων της πρακτικής του web 2.0 η παραδοσιακή προσέγγιση προς τον καταναλωτή στο web έχει αλλάξει ριζικά.
Στην web 1.0 εποχή (ας μου επιτραπεί ο όρος) ο πελάτης μας έχει ένα website και έλεγε στον καταναλωτή τι πρέπει να αγοράσει, για να καλύψει την τρέχουσα ανάγκη του.
Στην web 2.0 εποχή (!) ο καταναλωτής επιλέγει το προϊόν μέσα από την κάθετη αποδοχή του κοινού στο οποίο συμμετέχει, αυτό μπορεί να δώσει μια τεράστια ώθηση αλλά δεν μπορεί να εξηγηθεί απλά, ας δούμε το κλασικότερο παράδειγμα όλων των εποχών:
Το amazon : Σου λέει τα προϊόντα που έχω δεν είναι μοναδικά, μπορείς να τα βρεις και άλλού, και αν τα βρεις σου δίνω εγώ την πλατφόρμα να τα σχολιάσεις να τα προτείνεις και να τα συνδέσεις με τα δικά μου αν θέλεις, καθώς επίσης μέσα από την πλατφόρμα μου αν έχεις χρόνο μπορείς να κάνεις ένα review για ένα προϊόν που πήρες και να έχεις κέρδος από αυτό. Έτσι η πλατφόρμα είναι στα χέρια του κοινού και τα προϊόντα της προωθούνται από το κοινό και όχι από το τμήμα πωλήσεων.
Καταλήγουμε λοιπόν στο θέμα ότι αν θέλουμε σωστές πωλήσεις online πρέπει να ξεπεράσουμε την παλιά λογική και να επικεντρωθούμε στο θέμα σωστής επιλογής πλατφόρμας.
Και για να το πάμε και λίγο παρακάτω ας δούμε ένα σαφές παράδειγμα ανατροπής του παλιού μοντέλου: Την ελληνική blogosphere , εκεί που τι είναι σημαντικό νέο αποφασίζετε από τον καθένα ξεχωριστά και ότι πρέπει και αξίζει να ειπωθεί εξαπλώνετε με ταχύτατούς ρυθμούς μέσα από το blog του καθενός, αυτό παλαιότερα ακόμα και στο web έπρεπε να γίνει από μια «κάστα» εκδοτών που είχαν μπει στο μέσο, αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, απλά για να ανατραπεί τόσο γρήγορα από το νέο αυτό μοντέλο σημαίνει ότι είναι αδύναμο μπροστά στο καινούργιο.
Και επειδή κοντεύω να φύγω offtopic ας επανέλθω στο κομμάτι καταναλωτής και web 2.0.
Αυτό που αργότερα θα γίνει όπλο στα χέρια του marketer είναι ότι θα μπορούν να γεννηθούν νέες τάσεις και νέες αγορές, στα μάτια του marketer το web 2.0 δίνει στον καταναλωτή την δύναμη να έχει πληροφόρηση για το brand, να μπορεί να κάνει συγκρίσεις τιμών και ιδιοτήτων, τους δίνει την πληροφόρηση που δεν θα έπαιρναν από ένα leaflet ή μια διαφημιστή καρτολίνα στο stand του προϊόντος, φέρνει τα πάντα στις άκρες των δακτύλων του καταναλωτή, δημιουργεί μια πλατφόρμα διάθεσης/προώθησης/πώλησης που στο προηγούμενο μοντέλο θα χάνονταν στο βάθος των διαδρόμων ενός εμπορικού κέντρο και στα ψηλά γράμματα των διαφημιστικών φυλλαδίων. Δεν υπάρχει πώληση ενός προϊόντος στο web 2.0 υπάρχει σωστή διάθεση του προϊόντος και επιλογή-αγορά από τον καταναλωτή.
Εν κατακλείδι το web 2.0 δεν είναι πράγμα, είναι μια κατάσταση εξέλιξης που έρχεται ένα προϊόν ή και o παραγωγός ή και ο καταναλωτής, που το μόνο που έχει να κάνει ο marketer είναι να δει την καλύτερη αντιμετώπιση του katanaloti 2.0 μέσα σε αυτό το συνεχώς εξελισσόμενο περιβάλλον.










Mon, May 28, 2007
Archive, Featured, Marketing